Handwerkblog van Marie-Antoinette

Dag mensen,      

Allereerst wil ik me even voorstellen. Mijn naam is Marie-Antoinette en ik ben getrouwd met Jo. We wonen in een mooie plaats in Brabant. Handwerken is mijn grootste hobby en mijn lijfspreuk zou kunnen zijn: I cannot count my day complete. 'Til needle, thread and fabric meet.  In het Nederlands zou dat zijn: Mijn dag is niet compleet als ik niet even geborduurd heb.

Er zijn al heel veel Engelstalige weblogs maar ik wil graag een Nederlandstalige maken omdat niet iedereen Engels kan lezen. Soms zal ik wel een link naar een anderstalige site plaatsen als daar leuke plaatjes op staan of goede tekeningen. Ik zal proberen om regelmatig aan mijn weblog te werken en er iets leuks van te maken.                                                                                                                                             

Bedeltjes.

Kijk, gekocht bij Action. Meestal kan ik niets van mijn gading vinden bij Action maar deze keer had ik prijs. De bedeltjes zijn van een wikkelarmbandje. Voor 79 cts. heb je een armbandje met 11 bedeltjes van metaal. Dat is toch geen geld. Ik heb zo'n soort bedeltjes ook al los gekocht voor meer geld. Je kunt ze zelfs een beetje poetsen met een zilverdoek. Natuurlijk hangen de bedeltjes die je echt moet hebben aan verschillende armbandjes, dat is altijd zo, maar voor dat geld kun je lekker "shoppen". Ik ga ze vooral gebruiken bij crazy quilten maar je kunt er ook borduurwerkjes mee versieren.

Als ik een speciaal geurkussentje of hangertje voor iemand maak met een bedeltje, of charm zoals ze het tegenwoordig noemen, koop ik het sterrenbeeld van de ontvanger in zilver. Dan wordt het echt een persoonlijk handwerkje. Vinden ze het handwerkje niets, dan hebben ze altijd nog een hangertje!

Spalkje.

Nee, geen nieuw model flip-flop of slipper maar mijn spalkje! Een gezamelijk werkstuk van mijn man en mij. Omdat ik last had van tintelingen en een slapend gevoel in mijn handen, vooral 's nachts, kreeg ik het een beetje benauwd. Zou het, net als bij mijn moeder, carpaal tunnel syndroom zijn? Eerst maar eens extra informatie zoeken op internet. En operatie kan altijd nog, was bij mijn moeder ook niet echt een succes. Eerder had ik al op de radio gehoord dat een spalkje zou kunnen helpen. Ook op internet gelezen dat je kunt beginnen met 's nachts een spalkje te dragen zodat je hand niet verkrampt in een vuist. Eerst met een stevig rekverband om mijn hand en pols geprobeerd maar dat ging broeien en  natuurlijk steeds strakker zitten. Er was niets direkt iets te koop en een op maat laten maken duurt me te lang. Dus dan gaat mijn man maar zelf aan de slag. Een dun plankje, de maat van mijn hand erop getekend en uitgezaagd. Ik een leuk lapje erom genaaid en klittenband om het vast te kunnen zetten. Klaar. En het helpt, echt waar. Sinds ik het draag, heb ik 's nachts geen last meer. Overdag voel ik soms iets als ik mijn hand overbelast. Maar niet dat vervelende gevoel. Ik doe ook oefeningen een paar keer per dag. http://www.cont-ex.nl/New/pers/N-pers-lentenummer.htm Hier staat bij "Dweilen met de kraan open" hoe je die moet doen. En dat dweilen met de kraan open slaat zeker op mij. Ik borduurde wel 8 uur per dag, dat heb ik terug gebracht naar 4 tot 5 uur. Dat is het moeilijkste voor mij! Ik wil altijd op eigen kracht beter worden, daarom ga ik dit proberen. Het spalkje moet ik 6 weken dragen dus dat moet dan maar. Het dragen is geen probleem, het went heel vlug. Ik leg er wel een stukje keukenpapier op om het transpiratievocht op te nemen. Omdat ik de bovenkant van mijn handen insmeer met vaseline tegen schraalheid, leg ik op mijn vingers ook een dubbelgevouwen stuk keukenpapier zodat het geen vieze, vette boel wordt want ik blijf natuurlijk zuinig, op alles.

Deze stofjes heb ik van H. gekregen. Prachtige stofjes met goud erop. Misschien zijn ze al een heel klein beetje versleten, zo vaak heb ik ze al in mijn handen gehad. Quiltsters hebben het altijd over aaien en voelen. Bij het werk van andere zou ik dat nooit, nooit doen maar met mijn eigen lapjes mag het wel een paar keer. Ik heb altijd het gevoel dat ik iets extra moois moet maken met gekregen materialen. Deze lapjes zijn speciaal voor mij bij elkaar gezocht. Als iemand die moeite neemt, moet ik mijn waardering laten blijken. Dus er heel zuinig op zijn en ze goed gebruiken. Soms durf ik gekregen spullen niet eens te gebruiken, mijn werkstuk zou eens mislukken, durf ik het dan nog te laten zien? Van H. heb ik al eerder mooie zijden lapjes gekregen. Ik ben nog aan het nadenken over wat ik daar van ga maken en dat weet ze. Ik laat die lapjes echt niet ongebruikt in de kast liggen maar ook nu heb ik er al plezier van. Fantaseren wat ik er van kan maken en hoe het er dan uitziet als het (bijna) perfekt gelukt is.

Vervolg bargello

Vorige week voorbeeldjes van bargello borduurwerk op 8, 10 en 12 draads stof. Dit kussentje is op 16 draads stof. Dat kan natuurlijk ook. Het patroontje met één draadje Gloriana zijde geborduurd. Het borduurwerk is 3,5 cm., het kussentje 4 cm.. Ik heb voor de rand weer eens muizentandjes gebruikt. Als ik stiksteekjes over 2 draadjes had gemaakt, zou het wel heel erg priegelen worden om de steekjes te verbinden bij het in elkaar zetten van het kussentje. Muizentandjes zijn heel goed te maken op 16 draads stof omdat je over 4 draadjes werkt. Een even groot lapje voor de achterkant gemaakt, verbonden en natuurlijk weer gevuld met lavendel.

Ik heb ook nog een tipje. Soms is je borduurdraad net iets te dik of te dun. Vooral bij platsteken kun je dat dan zien. Als de draad eigenlijk net ietsje te dun is, draai ik de draad zo dat die iets losser getwijnd wordt en dus iets breder wordt. Is hij ietsje te dik, dan draai ik hem iets strakker waardoor hij iets smaller wordt. Dit trucje werkt naturlijk alleen bij net niet precies goed. Als de draad echt niet past, past die dus gewoon niet, dat is duidelijk. Als een draad door het borduren iets slijt, kun je dit trucje ook gebruiken voor die laatste steken.

Omdat ik ook met deze techniek een tasje wilde maken, heb ik de vijfde toer steeds herhaald tot de stof vol was. De 6e toer gebruikt om de randen recht te maken. Een kant is nu klaar. de andere kant maak ik met blauw, groen en roze garen. Omdat het op 8 draads stof is en de steek steeds hetzelfde is, kan ik tegelijk naar de tv kijken. De mooie serie: Lark Rise to Candleford" is vanavond weer op de BBC. Heerlijk.

Bargello

Bargello, vlamsteek, er zijn nog veel meer namen voor deze borduurtechniek. Hierbij wordt de stof helemaal met garen bedekt. Je gebruikt alleen platsteken, de lengte van de steken is verschillend. Ik heb dit keer een vierkant patroontje ontworpen. Het hartje is over 3-3-3-4-5-6-5-4-3-3-3- stofdraden. Het hoekje om en weer hetzelfde. De laatste en eerste twee steken, de hoeken, verspringen een draadje. Op de foto is goed te zien hoe het moet worden. Daarna ga je toeren maken. Toer 2: Steken over 4 stofdraden. Hoeken 3 steken. Toer 3: Steken over 4 stofdraden. Hoeken 4 steken. Toer 4: Steken over 5 stofdraden. Hoeken 4 steken. Toer 5: Steken over 5 stofdraden. Hoeken 5 steken. Toer 6: Rechte kanten maken. Steken gaan over 2 tot 6 stofdraden. Hoeken over twee stofdraden. De foto laat zien dat het heel eenvoudig is. Na het borduurwerk heb ik stiksteekjes om het vierkantje gemaakt om er kussentjes van te kunnen maken. Ik heb 1 stofdraad vrij gelaten, dan gewoon stiksteekjes over 2 stofdraden. Omdat ik graag borduur maar afwerken niet zo leuk vind, heb ik bij deze kussentjes de voor- en achterkant geborduurd. Ik heb op verschillende stoffen gewerkt en natuurlijk met andere kleuren. De kussentjes maken door de lapjes via de stiksteekjes te verbinden. Hier heb ik er een matrasje van gemaakt. Nadat ik alle kussentjes, biscornu en matrasje had gemaakt. had ik dit als resultaat. De ene kant  en de andere kant. Voor de 8 draads stof heb ik perlé 8, katoen gebruikt en Silken pearl 15/3, zijde van de Thread gatherer. Voor de 10 draads stof gebruikte ik Gloriana Princess perle, zijde. Voor de 12 draads stof perlé 8 van Dmc en Dinky Dyes perlé 8. De stiksteekjes zijn ook met verschillende diktes van garen gemaakt, op 8 en 10 draads stof gebruikte ik perlè 8. Voor de stiksteekjes op 12 draads stof, gebruikte ik perlé12, allemaal van DMC. Ik heb geprobeerd een duidelijk patroon te maken maar dat viel niet mee. Dit was het beste resultaat. Ieder hokje is twee stofdraden. Ik hoop dat het te volgen is, daarom heb ik de volgorde van de steken  er ook in geschreven vorm bij gedaan. Je kunt natuurlijk ook een gedeeltje van het patroon gebruiken zoals ik gedaan heb bij het middeltste kussentje, bovenste rij. Alles mag weer en het blijft natuurlijk gratis.

Gequilt tafelkleed.

Dit tafelkleed moest persé klaar zijn voor Kerstmis. Het is me gelukt maar het heeft maar twee dagen op tafel gelegen. Eigenlijk is het onpraktisch. Als je er een glas met onderzettertje op wilt zetten gaat dat niet, d.w.z. het gaat wel maar dat glas zal, als het leger wordt, zeker omvallen. Mogelijk moet ik de volgende keer dunnere vulling gebruiken. Ik heb al een nieuw gordijn besteld waar ik ook een tafelkleed van ga maken. Maar nu ga ik het dus proberen met dunnere vulling. Het quilten vind ik heel leuk werk. Onze tafel is ovaal en dat is wel mooi maar ook een beetje lastig. Ik heb een patroon gemaakt van de bovenkant van de tafel. Dat patroon leg ik dan op de stof en zorg dat er overal evenveel marge is. De voor- en achterkant is opruimingsstof gekocht bij Dorry in Tilburg. De achterkant was stof met een regelmatig motief. Ik dacht dat ik mooi langs die lijnen van het motief zou kunnen quilten maar dat werd een mislukking. Ik kon de boogjes niet maken. Dan maar midden door het motief, ook niet goed. Het werd aan de achterkant netter dan aan de voorkant. Dus plan B. Gewoon aan de voorkant werken en om de 9 cm een strook schildersafplakband geplakt en daarlangs gequilt. Dat ging heel goed. De steekjes kunnen natuurlijk nog beter en kleiner, ik ben nog steeds aan het oefenen. Voor de afwerking heb ik biasband gebruikt dat ik toevallig nog had liggen. Natuurlijk eerst met de hand vastgenaaid zodat ik het band beter kan sturen. Ook na het omvouwen, het biasband met de hand vastgezet. Het is wel meer werk, allebei de naden met de hand maar dat is wel mooier vind ik. En dat is toch nog steeds het streven, zo netjes mogelijk werken. De tijd die je ergens aan besteed hebt, dat vergeet je. Maar slordigheden blijf je zien. Misschien ziet niemand anders die fouten maar jij weet dat ze er zijn en dus zie je die steeds.

Nieuwjaarswens.

Op de eerste dag van het nieuwe jaar, sta ik al met mijn wensje klaar. Wat het nieuwe jaar ons brengen zal? Ik hoop het wordt het mooist' van al. Dat onze Lieve Heer ons helpen mag. Ik zal het hem vragen, iedere dag.

Ik zie me nog staan in de slaapkamer van mijn ouders met mijn nachtjaponnetje aan. Ik kon bijna niet wachten tot ik mijn versje eindelijk op mocht zeggen en de geschreven versie kon overhandigen. Dat is veranderd. Ik hoef geen nieuw jaar, ik wil het oude houden. Dat jaar ken ik en is vertrouwd. Je weet nooit hoe het gaat met iets nieuws. En je moet altijd weer wennen, ik zeker. Op Oudjaar overvalt me een raar soort droefheid. Het jaar was niet slecht, het nieuwe wordt vast slechter. Een raar soort angst ook, wat gaat er verdwijnen in het nieuwe jaar, welke problemen gaan er komen? Het ongewisse benauwt me. Ik wil graag goed op de hoogte zijn van alles en nu kan ik niets doen. Het gaat me overkomen, dat zint me niets. Natuurlijk is iedere nieuwe dag "gevaarlijk", dat weet ik wel. 's Morgens weet je niet hoe het 's avonds zal zijn maar Oudjaar is toch een speciale dag, een brede grens. Veel mensen zien een nieuw jaar als een grote uitdaging, ik duidelijk niet. Als je iets wilt veranderen, kan dat toch iedere dag. Zoals Udo Jürgens al zong in 1995: "Heute beginnt der Rest deines Lebens" Vandaag begint de rest van je leven. En natuurlijk had hij gelijk. Nu of nooit en niet ooit, niet opgeven en in je dromen blijven geloven. Hier kun je dat liedje beluisteren http://www.youtube.com/watch?v=p8WrXeUdvh8&feature=related Hij wil het lot in handen nemen, ik eigenlijk ook maar helaas kan dat niet altijd. Ik moet me overgeven aan de toekomst en maar hopem dat die een beetje redelijk zal zijn.

Ik wens iedereen, zoals op de oude kaart boven mijn blogje staat, veel heil en zegen in het nieuwe jaar. Even in het woordenboek opgezocht wat er nu precies met heil bedoeld wordt voor die gek het ging misbruiken. Heil is welzijn, voorspoed. En dat alles wat je doet, gezegend mag worden, door wie of wat mag je zelf weten.

                                                                

Kerstmis?

Vaak houd ik kleine onderzoekjes voor mezelf. Iets valt me dan op en dan ga ik er op letten. Heel raar wat ik dan soms ontdek. Mijn laatste "onderzoek" gaat over Kerstmis. In al de folders en boekjes die de laatste weken bezorgd zijn, heb ik welgeteld één Kindje Jezus in de kribbe kunnen ontdekken. Nu dacht ik toch dat we straks de geboorte van dit manneke gaan vieren! Ik ben niet zwaar gelovig maar kan me wel voorstellen dat er lang geleden iemand is geboren die het goed met de wereld voor had. Er worden wel vaker mensen geboren die het goede willen. Hij was eenvoudig, gaf niet om aardse bezittingen en geld, ging met iedereen om, vooral de gewone mensen. Gooide de wisselaars uit de tempel en was het al oneens met de schriftgeleerden van toen. Dit herinner ik me allemaal van de godsdienstlessen op school.

Er is veel veranderd sinds die tijd, of niet? Het Vaticaan is ontzettend rijk, de geestelijkheid weet het beter dan Christus, ook nu nog. Zelfbedachte regels en dogma's gaan voor menselijkheid, geen condooms bijv. wel aidsverspreiding. De mensen met het meeste geld zitten ook nu nog vooraan in de kerk, vroeger zelfs op de beste zitplaatsen, verschil moet er natuurlijk zijn. In de parochie van mijn moeder wordt zelfs bepaald hoeveel je zou moeten betalen  aan de kerk. Nu heb ik geen directe lijn met Jezus maar ik denk dat hij zich nu weer kwaad zou maken als hij dit allemaal zou zien. Hij bedoelde het vast allemaal zo goed maar zijn grondpersoneel hè. Nu gaan we zijn verjaardag dan weer vieren, hij hield zelf ook wel van een feestje met een glaasje wijn, maakte die zelfs even bij toen die op was. Maar dat ik nu maar één plaatje van hem kan vinden, vind ik toch wel triest. Daarom zet ik mijn eigen plaatjes maar bij dit blogje. Natuurlijk met de os en de ezel, als die er niet waren geweest, was hij misschien wel doodgevroren, zij hielden hem toch warm met hun adem. Zo'n mooi verhaal en het is helemaal kapot gemaakt door de commercie. De meest idiote dingen krijgen een kerst-sausje en hup, kassa. Is dat nu allemaal nodig vraag ik me wel eens af. Misschien ben ik een oude zeur, dat kan, ik ben niet zwaar gelovig, klopt. Maar als je nu een feest gaat vieren, denk dan eens even na welk feest je eigenlijk gaat vieren. De verjaardag van dit ventje dat het zo goed voor had maar waar eigenlijk niet veel van terecht is gekomen, zonde hè. Ik wil iedereen een Zalig Kerstfeest toewensen.

Dit keer wil ik twee borduursteken uitleggen die ik bedacht heb. Ik heb ze niet in mijn boeken kunnen ontdekken tenminste. Als je crazy quilting werkjes maakt, versier je de naden met borduursteken. Ik werk dan graag met een beetje brede steken. Deze steken zijn echt niet moeilijk, als je goed kijkt, begrijpt je direkt hoe ze gemaakt worden. Door het pootje over een verschillende aantal draadjes te maken, gaat het steekje er anders uitzien.Deze steek maak ik horizontaal. Kom omhoog  met de draad, steekt 4 draden verder de naald weer in de stof en komt 2 draden naar links, twee draden omlaag weer met je naald omhoog. Niet doortrekken. Leg nu een lus om de naald, eerst over de naald, dan eronder. Naald nu voorzichtig doortrekken. Lusje eventueel met je duim een beetje vasthouden. Nu maak je het pootje, twee draadjes naar beneden en weer opkomen op dezelfde plaats waar je eerst naar beneden ging. Op de foto is te zien hoe ik het bedoel. Dit is de basissteek. Je kunt natuurlijk ook een paar stofdraden vrij laten tussen de steken. Zelf even proberen wat je het mooiste vind.

1. De tweede steek werkt ook heel goed bij crazyquilting. Ik maak hem van beneden naar boven. Je komt naar boven en gaat 4 draden naar rechts, insteken, 4 draden naar boven opkomen. Niet doorhalen. Leg een lus om de naald, eerst erover dan eronder. Nu naald voorzichtig doorhalen. Je krijgt dan een klein lusje. Vier draden naast je opkompunt insteken 4 draden hoger opkomen en weer een lus om de naald, doorhalen. Deze handelingen steeds herhalen. Je krijgt dan een rij met"aparte " lusjes. Natuurlijk kan het hier ook weer op verschillende manieren. Rechts overlappen de steken elkaar a.h.w. Er zijn dan geen 4 draden in de hoogte tussen de steken maar slechts 2. Je begint de volgende steek dan niet op dezelfe hoogte, dus naast het opkompunt maar 2 draden lager. Het wordt een vollere steek. Verder maak je hem op dezelfde manier. Natuurlijk kun je ook spelen met de breedte van de steken, ik geef alleen ideetjes. 

Hier twee fragmenten van de lap die ik nu aan het quilten of doorpitten ben. Gekregen dus extra leuk. De achterkant is een donkerblauwe coupon gordijnstof die een beetje op suede lijkt. Katoenen Hobbs als vulling. Allemaal nogal moeilijk om te quilten dus de steekjes zijn niet erg klein. Ik heb donkerrood garen gebruikt dus aan de achterkant kun je het patroon zien. Ik quilt niet alle lijnen, dat is me echt teveel werk, het is een proeflap. Ik heb de lappen met kleine veiligheidsspelden verbonden, dat gaat heel goed. Als deze lap klaar is, wil ik een tafelkleed maken van alleen gequilte stof. Ik wil een stof met duidelijk patroonlijnen die ik kan volgen. De vulling moet dan synthetisch zijn, dat zou makkelijker werken en natuurlijk een katoenen achterkant. Volgende week ga ik op zoek, ik vind vast wel wat ik zoek.

Natuurlijk weer een tasje klaar, ook van gekregen stof. Dit keer heb ik de onderkant recht gelaten, is weer eens iets anders. De hengsels zijn nu met knopen vastgemaakt. Hengsel aan de binnenkant, knoop aan de buitenkant, stevig vastzetten. De knoop eigenlijk twee keer vastgezet. Dus na het vast naaien, draad knopen. Opnieuw beginnen en draad aan het einde weer vastknopen. Een soort beveiliging dus als de eerste draad breekt. Daarna de voering in de tas zodat alles netjes achter de voering verdwijnt. Gewone parelmoeren knopen van de Hema die ze nu hier helaas niet meer hebben. Vanzelfsprekend heb ik een voorraadje gekocht toen ze er nog wel waren!